English
Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Προ του 1453 μ.Χ.

Σε μία μικρή ιστορική αναδρομή στο βιβλίο «Τα Σκιαθίτικα Καράβια» ο καθηγητής Θεολογίας ΙΩ. Ν. Φραγκούλας αναφέρει για τους πρώτους κατοίκους του νησιού ότι :

«Στα προϊστορικά χρόνια, σύμφωνα. µε όσα γράφονται στην «Περιήγησιν» του Ανώνυμου συγγραφέα, εγκαταστάθηκαν στη Σκιάθο οι Πελασγοί, οι οποίοι κατέβησαν από τη Θράκη και ήταν λαός προελληνικός και όταν αργότερα έμεινε έρημη, την κατοίκησαν οι Χαλκιδείς. Αλλά δεν αποκλείεται, πριν να εγκατασταθούν οι. Πελασγοί, να έγιναν οικιστές τού νησιού οι Κάρες που ήταν ασιατικό έθνος από τη φυλή των Αρίων, καθώς επίσης και πιο µπροστά από τούς Χαλκιδείς να έμειναν στο νησί κι άλλοι λαοί και πιθανότατα οι Μινωίτες τής Κρήτης.

Οι Χαλκιδείς πού ήταν 'Ίωνες ήρθαν στη Σκίαθο στην περίοδο τής αποικιακής τους δραστηριότητας και ίσως τον Ζ' η ΣΤ' αιώνα και «συνώκισαν» την πόλη τους στα νοτιοανατολικά τού λιμανιού, πού άρχιζε από τη σημερινή τοποθεσία, «Αι-Γιαννάκης και απλωνόταν στο τµήµα πού ονομάζεται «Λιµνιά». 'Ήταν περιτειχισμένη».

Την επόμενη αναφορά της Σκιάθου τη προσδιορίζει την περίοδο των Περσικών πολέμων:

« Το 480 Π.Χ. ειδοποίησε, όπως γράφει ο Ηρόδοτος, «παρά πυρσών» τους Έλληνες που ήταν στο ‘Αρτεμίσιο της Ευβοίας για την έξοδο τού περσικού στόλου από την Θεσσαλονίκη. Και στη συνέχεια στις ακτές της πού βλέπουν προς την Μαγνησία γράφτηκε ή πρώτη φάση τής ναυμαχίας με τα τρία πλοία τής ελληνικής προφυλακής και τα δέκα ανιχνευτικά περσικά πλοία, τα οποία προηγουμένως οδηγούμενα από τον Πάμωνα τόν Σκύριο τοποθέτησαν στον ύφαλο Μύρμηκα λίθινη στήλη από ογκόλιθους για να προφυλά­ξουν από ενδεχόμενη προσάραξη τον περσικό στόλο ('Ηρόδοτος Ζ' 179-183).

Στα κατόπιν χρόνια η Σκιάθος ακολούθησε τούς Αθηναίους και στην πρώτη ναυτική συμμαχία επί Τιμοσθένη Άρχοντα (478/7 π.Χ.), όπου πλήρωνε χίλιες δραχμές τον χρόνο, γιατί ήταν φτωχή και στη δεύτερη συμμαχία επί Ναυσινίκου Άρχοντα (378/7 π.Χ.), οπότε ανάλαβε οικονομικά κι έκοψε και δικά της χάλκινα νομίσματα με την παράσταση τού Ερμή και του κηρυκείου. 'Αργότερα δε χρησιμοποιήθηκε από τούς Αθηναίους ως πολεμική βάση κατά τού Φιλίππου Β' της Μακεδονίας.

Στην Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο (338 Π.Χ. - 330 μ.Χ.) ή Σκιάθος στην αρχή δεινοπάθησε αρκετά, γιατί οι πολεμικές επιχειρή­σεις με τούς Μακεδόνες, Ρωμαίους, Ροδίους, 'Άτταλο διαδραματίζονταν στις γύρω περιοχές της, ώστε το 200/199 π.Χ.) να πάθει και μερική καταστροφή από το Φίλιππο_ Ε' τής Μακεδονίας. Αργότερα από τον νικητή Αντώνιο, το 42 π.χ. δωρήθηκε στους Αθηναίους αλλά την εποχή αυτή αριθμούταν στα φτωχά νησιά και κατάλληλα ως τόπο εξορίας κι ήταν συγχρόνως και κρησφύγετο πειρατών. Στα χρόνια τού Αδριανού ήταν ακόμη στην κηδεμονία των Αθηναίων και επί Σεπτιμίου Σεβήρου (193-211 μ.Χ.) έγινε αυτόνομος με Βουλή, εκκλησία τού δήμου και επώνυμο Άρχοντα.»

Η μόνη αναφορά της Σκιάθου στην Βυζαντινή περίοδο, όπως μας ενημερώνει ο καθηγητής κ. Φραγκούλας είναι από τον Συμεών του Μεταφραστή :

«…ότι τα Σλαβικά φύλα «πασαν τήν Θεσσαλίαν καί τάς περί αυτήν νήσους, Σκόπελον καί Σκίαθον, εξεπόρθησαν καί αοικήτους εποίησαν», δεν έχει σήμερα τούς υποστηριχτές της. Το μόνο βέβαιο είναι, ότι από τον Ζ' μ.Χ. αιώνα άρχισαν στο Αιγαίο πέλαγος οι πειρατικές επιδρομές των Σαρακηνών πού στάθηκαν για τα παραλιακά χωριά και νησιά διαρκής φόβος για τη ζωή και την ανάπτυξή τους.

Έπειτα από την κατάλυση τού; Βυζαντινού κράτους από τούς Φράγκους, τη Σκίαθο κατέλαβαν το 1207 οι ενετοί αδελφοί Ανδρέας και Ιερεμίας Γκίζι, οι οποίοι έχτισαν και το φρούριο στο λιμάνι, το γνωστό Μπούρτζι, κι εξουσίασαν το νησί μέχρι το 1276 πού τούς έδιωξε ο βυζαντινός ναύαρχος Λικάριος.»

Θ. Τζούμας

More in this category: Από το 1453 μ.Χ. »